n Laange dag veur Fransie
Dat e smörgens op tied wakker worden was haar hom zulf nog t mainste verboasd. Zeker doagen lang was e der met bezeg west en haar e nait an veul anders docht, mor toch was e verboasd want hai wos van zukzulf houveul muite e haar om vroug wakker te worden.Wat hom nait lukt was - en doar haar e nait goud vrede met - was dat e an spoaren nait tou komen was. Hai haar zo groag wat veur de klaaine jong kopen wild, mor hai haar nait meer geld as veur de bus noar Zuudloaren hen en trugge.
In Zuudloaren was e zulfs an de vrouge kande, en bie n cafetoaria was e inains zien zörgen vergeten, zo bliede was e dat e zien jonk weer zain zol woar e stoapelgek met was. En hai kocht dan ook spontoan veur zien leste centen n pude slik. Fransie kon zien troanen hoast nait inholden allain bie t zain van t gebaauw woar zien klaain jong zat en woar riegen melodramoatiese kerstbomen om tou stonden.
Mog t jong dan ook wat ze nuimden verwoarloosd west wezen en hier noar tou stuurd noadat ze hom ofpakt haren, t haar hom meer zeer doan as wat ook in zien leven. En konst nait zeggen dat e niks metmoakt haar. Hai gaf dan ook de schuld doarveur an Wina, al haar e zulf hoast niks met heur te schaften.
Bie Wina was t bie alle jongen dai ze oplopen haar ook aldeur t zulfde. As ze klaain waren, dan was ze der stoapelgek met, mor hou groter ze werden, hou meer ze ze an heur löt overlait en op t lest keek ze der hailemoal nait meer noar om. Ze mos wat in t lief hebben of an de tidde, dan was t goud, mor vanof drai joar zag ze ze nait meer en mos der weer wat nais komen.
...
De sloager was n beste kerel en hai keek Fransie aan of e hom mist haar dai dag.
Hai verkocht dan wel vlais, mor zien omzet was meer en meer bier worden. Zien
sloagerij was nait veur niks in t haartje van de Indiese buurt.
"Ik mot n fesie vieren," zee Fransie, "Ik bin vandoage bie mien zeun west."
...
Dai oavend was t nog lawaaieger as anders bie Fransie, want ain van de jongen haar
n droagboare radio mitnomen woar n stuk meziek in zat woar de muren van trilden.
Leddertje probeerde doar boven oet te komen en was nait te spreken, want zien
FC Grunnen haar al twai wedstrieden achter mekoar an de kont kregen. Der wer haard
op de deure bonkt terwiel e an t oetleggen was woarom de scheidsrechter nait
deugde.
Fransie ging kieken en zag twai jongen stoan, dai e naargens van kende, en vruig
wat ze mozzen. Mor ze stonden al in de gange.
En vanof dat moment wer alles doester, want inains was t licht oet en waren
bliekboar de stoppen deursloagen.
In de koamer wer der bruld: "Licht an", en Ledder zat met de vuuransteker in de
hand tot e zien vinger der an brandde.
t Licht ging nait vanzulf weer an en t was Ledder dai oetaindelk in de gange kieken
ging en de deure wied openstoan zag.
Fransie was der nait en hai ging noar boeten en onder an de trappe zag e hom
liggen.
"Wat dust doar," raip e noar beneden, mor Fransie gaf gain antwoord en dat was nog
niks biezunders want hai kon mor zo aargens zien plekkie zuiken en in sloap
valen.
Met veel muite sleepte Ledder hom al scheldend de trappe op en legde hom op de
eerste de beste matrazze dai e tegenkwam.
"Man, man, hai liekt wel dood," zee n stemme in t donker.
De kist bier was leeg en t gezelschap spatte oetmekoar, net as de schaarven van de
bierflezze dai in de gange tegen de mure gooid was. Vergeten dat ze soamen n flezze
west waren.
Twai doagen loater wer der beld bie de plietsie. Doar en doar ligt n dooie in hoes, of ze even kieken goan wollen. Der wer nait bie zegd wel der an de tillefoon was.
Biewaarkt op 21-04-06